آیا مستمری کافی‌ست؟ چرا کار کردن برای فرزند معلول شما فقط سرگرمی نیست!

📌 وقتی کسی به فرزند شما نگاه می‌کند، واقعاً او را می‌بیند؟ یا فقط "معلولیتش" را؟ مستمری‌اش را؟ یا فقط ترحم؟

شاید شما هم این جمله را شنیده‌اید:

"تو که پول می‌گیری، دیگه چرا کار؟ خوش باش، سرگرمی کافیه!"

من بارها این را شنیده‌ام، نه از غریبه‌ها، از اطرافیان مهربانی که نیت بدی نداشتند، اما نگاهشان اشتباه بود. متأسفانه این نگاه، گاهی از دل خود خانواده به فرزند معلول منتقل می‌شود.

فرزند شما فقط به پول نیاز ندارد… به باور شما نیاز دارد!

اگر در خارج از ایران زندگی می‌کنید، احتمالاً در جامعه‌ای هستید که حقوق افراد دارای معلولیت بیشتر به رسمیت شناخته شده. اما بگذارید صادق باشیم:

هیچ مستمری‌ای جای هویت شغلی و استقلال را نمی‌گیرد.

من این مسیر را رفته‌ام...

وقتی گفتم می‌خواهم مشاوره و درمانگری را به‌طور رسمی شروع کنم، خیلی‌ها فکر کردند فقط یک سرگرمی است. اما خانواده‌ام باورم کردند.

از آشنایی با دیجیتال مارکتینگ در ۲۰۱۶ تا دریافت مجوز درمانگری در ۲۰۱۹، قدم‌به‌قدم همراه بودند.

پدرم آن روز همراه من به اداره نظام روان‌شناسی آمد. نه برای کمک فیزیکی... برای حمایت معنوی.

امروز هم برادرم کنارم است، با همه مشغله‌هایش چون باور دارد کار من فقط سرگرمی نیست.

ولی همه مثل من خوش‌شانس نیستند…

دوستانی دارم که سال‌هاست دلشان می‌خواهد کاری کنند، اما با یک جمله روبه‌رو می‌شوند:

"تو که نیازی به کار نداری!"

و همین جمله ساده، یک دیوار می‌شود بین آن‌ها و رؤیاهایشان.

چرا کار کردن فقط «پول درآوردن» نیست؟

🔸 حس ارزشمندی

🔸 مشارکت در جامعه

🔸 افزایش عزت نفس

🔸 جلوگیری از افسردگی و بی‌انگیزگی

وقتی یک فرد دارای معلولیت مهارت یاد می‌گیرد و در جامعه نقش پیدا می‌کند، نه فقط خودش بهتر زندگی می‌کند، بلکه الگوی الهام‌بخشی برای دیگران می‌شود.

پنج قدم ساده که هر خانواده می‌تواند بردارد:

1. باور کردن توانایی‌های فرزندنه از روی دلسوزی، از روی اعتماد.

2. گفت‌وگو درباره علایق و اهداف فرزندنه فقط به‌عنوان فردی با نیازهای خاص، بلکه به‌عنوان انسانی کامل.

3. پیدا کردن کلاس‌ها یا دوره‌های آموزشی آنلاین یا حضوریمتناسب با علاقه و توانایی‌های فرزند.

4. حمایت از تجربه‌های کاری اولیه—even اگر داوطلبانه یا خانگی باشد.تجربه از درآمد مهم‌تر است.

5. تشویق به فعالیت اجتماعی و گروهیکه اولین قدم برای ورود به بازار کار است.

من، شما، و یک جامعه مسئول

ما انتظار داریم جامعه به فرزند ما احترام بگذارد... اما آیا ما خودمان این احترام را به او نشان می‌دهیم؟

اگر ما باور نکنیم که فرزندمان می‌تواند، هیچ‌کس باور نخواهد کرد.

و در پایان...

فرزند شما فقط یک مستمری‌بگیر نیست.یک انسان کامل است.با رؤیاهایی بزرگ، توانایی‌هایی واقعی، و نیازی عمیق به دیده شدن.

🌱 اگر امروز باورش کنید، فردا خودش را به جهان ثابت می‌کند.

اگر این مقاله برایتان مفید بود، حتماً با دیگر خانواده‌هایی که نیاز به این تلنگر دارند به اشتراک بگذارید 💬👇

نظرات شما دلگرم‌کننده است.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

متن قانونی دربارهٔ حقوق نویسنده و استفادهٔ علمی از مقالات

تمامی مقالات این وب‌سایت به طور کامل و اختصاصی توسط روان‌شناس هاجر اورنگ نوشته شده‌اند و هیچ بخشی از منابع خارجی اقتباس یا کپی نشده است.

دانشجویان، روان‌شناسان، و متخصصان حوزهٔ سلامت روان می‌توانند از این مقالات برای پژوهش‌های علمی (مانند پایان‌نامه کارشناسی، ارشد یا دکترا)، مقالات پژوهشی یا محتواهای آموزشی استفاده کنند، فقط به شرط رعایت موارد زیر:

 نام نویسنده باید به‌وضوح ذکر شود: روان‌شناس هاجر اورنگ

 منبع کامل باید نوشته شود: برگرفته از وب‌سایت www.pureinsightstherapy.com

 در صورتی که این موارد رعایت نشود و محتوای مقاله بدون ذکر منبع یا نویسنده به‌صورت کامل یا جزئی کپی شود، این عمل سرقت علمی (پلاژیاریسم) محسوب شده و از نظر قانونی پیگیری خواهد شد.